BİR VARMIŞ, BİR YOKMUŞ

Arkam, önüm, Sağım, solum Sobe! Arkamı döndüm kimse yok. Herkes saklanmış mı ne? Ben de koskocaman bir gökyüzü çizdim; rengi yeşil de olabilir mavi de… Üzerine ay ve yıldızlar da dizilebilir, yaramaz kediler de… Bir yıldızdan diğerine sek sek oynayarak geçerken yıldız kaydı, bana çarpmasın Devamı…

GÖKLERE YAZIN SİZ DE…

  Bundan yıllaaar, yıllaaar evveldi. O zamanlar hâlâ pireler berber, develer tellal idi. Üstelik bizler anamızın beşiğini tıngır mıngır sallar idik. Bakmayın şimdi saçlarımıza düşen aklara, yüzlerimizde beliren hatlara. Evet, evet… Bizler de çocuktuk bir zamanlar. Hem de ne çocuk, ne çocuk! Mesken tuttuğumuz sokak Devamı…

BUGÜN 23 NİSAN

Yine yağmur!… Sanki adettendi  23 Nisan’larda yağmur yağışı. Her 22 Nisan akşamı kara bulutlar kapladığında gökyüzünü üzülürdüm her çocuk gibi ben de. Akşamdan hazırladığım kırmızı ceket, lacivert etekli bando üniformamı ütüleyip, başıma takacağım beyaz miğferimi odamdaki sandalyenin üzerine koyar, beyaz eldivenlerimi de yanı başına yerleştirir, Devamı…