• Çok Okunanlar,  Genel,  Köşe Yazıları

    BIRAKIN ÇOCUKLARI …

    Sabah, kahvaltı yapıp akşama kadar mahalle aralarında toz toprak içinde oyunlar oynardık biz… Bazen yakan top, bazen istop… Bazen çinçon bazen çizdiğimiz koca çizginin içinde ayağımızla sürüklediğimiz taş parçasının ardında zıp zıp zıplayan bir çocuktuk… Erkekler, buldukları küçük taş parçalarından yaptıkları kalelerle kurdukları sahada, mahalle bakkalından aldıkları plastik topla futbol oynardı… Bazen hep birlikte saklambaç, bazen körebe oynardık… Akşam olunca annelerimiz pencerelerden seslenirdi “Haydi hava karardı, eve gel!…” diye… Babalar işten gelmeden girilirdi evlere… El yüz yıkanırdı. Akşam yemeği için sofralar kurulur, ailecek yemek yemenin tadı çıkarılırdı sonra. Günün en güzel saatleriydi onlar. Masada neşeli, günlük sohbetler yapılır, iş güç, siyaset konuşulmazdı… Hatta televizyon bile açılmazdı. Günün yorgunluğu atılırdı o…