• Genel,  Köşe Yazıları

    BU YAŞAMAKSA EĞER…

    Kaldırıp kafanızı gökyüzüne bakmayalı ne kadar oldu hiç düşündünüz mü? Mis gibi bir havayı ciğerlerinize çekip, bugün de sağlıkla basıyorum yemyeşil çimenlere, mis kokulu toprağa demeyeli?… Ellerinizi iki yana açıp şarkılarına eşlik ederek, en son çocukken mi kovalamıştınız kuşları? Peki ya, o, denizin yosun kokusunu iyota katık yapıp ruhunuzu şenlendirmenin keyfini ve onun damaklarınızda bıraktığı tadı da mı unuttunuz? E o zaman, eş dost, akraba, çoluk çocuk aynı sofranın başında şen kahkahalarla sıkış tıkış bir masanın etrafını çevrelemeyeli de çok olmuştur zaten. Yağan yağmurda  ıslanmayı ve suya kanan toprağın doğaya saldığı o rayihayı da hiç sormuyorum… Ne şenlikli geçerdi eski zamanlar. Azı da çoğu da bölüşür, sevgiyi katık ederdi insanlar……