• Genel,  Köşe Yazıları

    SAVAŞ

    KİLİM GAZETESİ, BADEN-WÜRTTEMBERG, MART 2022  Bir şeyler oluyordu. Havada bir gariplik vardı. Fırtına öncesi sessizlikte, sabahın ıssızlığını soluyordu havada dönüp duran kuşlar. İnsanların kimi uykuda kimi yeni uyanmış, mahmur. Mışıl mışıl uyuyan yavrulara, dışarının titreten soğuğundan yataklarına sinmiş nice insanlara inat, önce haşmetli savaş uçaklarının bol çelikli sesleri dövdü gökyüzünü, sonra taşıdıkları bombalar yeryüzünü… Sonra acı acı çalan siren sesleri… Bir anda kan revan, bir anda mahşer yeri, ana baba günü yeryüzü! Az önce ıssızlığı soluyan kuşlardan eser yok. Belki de çığlıkları karıştı insanlara. Bağıran, ağlayan, inleyen canhıraş sesler ilişti göğe… Az önce yatağında uyuyanların, ebedi uykularına yattıklarından habersiz cansız, nefessiz bedenleri, onlara bir vedayı bile reva görmeyenler yüzünden sessizce,…